Een Wonder: Mathilde en Marvin
Na ruim twee weken zie ik toch iets bewegen in het nest, en ja, er is in ieder geval één jong. Een grijs vogeltje, met donzige stekeltjes bedekt, met een grote donkere snavel en dichte, bolle ogen die nog niet helemaal klaar voor deze wereld lijken te zijn. Ik noem haar Mathilde. Papa en mama blijven elkaar afwisselen op het nest en weldra zie ik ook een tweede jong, een klein broertje, Marvin.
Ik verwachtte jongen die met wijd open snaveltjes steeds de lekkere hapjes van hun ouders willen ontvangen maar dit gaat heel anders. Zodra Marijn of Mariska op het nest terugkomen, duiken de jongen omhoog om uit de krop van hun ouders te eten. Het ziet er heftig uit.
De boze fee
Heel vroeg in de ochtend word ik wakker door gebonk en geraas en weet meteen dat dit een aanval op het nest moet zijn. Ik spring uit mijn bed en zie een grote kraai wegvliegen. Veren dwarrelen in het rond maar het nest is ongeschonden, de duiven hebben deze ongewenste kraamvisite overleefd.
Mathilde en Marvin worden snel groter en steeds hongeriger. Marijn en Mariska blijven elkaar als vliegend buffet en warm dekentje voor de jongen afwisselen want de buikjes moeten gevuld en er waait een koude Noord-Oosten wind over het IJ. Als de jongen voldaan zijn, verdwijnen ze onder moeders of vaders veren en slapen om verder te groeien.
Nog meer boze feeën
Op een ochtend terwijl ik op de bank zit, komen er twee grote kraaien met een duikvlucht op het nest af. Snel sta ik op en zwaai met mijn armen om ze te verjagen. Niet te wild want dan vliegt de weerloze Mariska (of Marijn) ook weg. De kraaien geven het op en de rust keert terug.
Wanneer ik later in de middag na een uur afwezigheid thuiskom en zoals altijd eerst het nest inspecteer, is het leeg. Geen Marijn of Mariska die daar zitten en van de kleine Marvin en Mathilde is geen spoor te bekennen. Na een uurtje komt Marijn (of Mariska) aanvliegen, gaat op de rand zitten en kijkt in het nest, gaat er even op zitten, huppelt wat heen en weer, kijkt om zich heen en vliegt dan weer weg.
De dagen daarna herhaalt dit zich, soms zijn de duiven even samen bij het nest. Mariska (of Marijn) heeft een gehavend staartje, waarschijnlijk opgelopen bij het verdedigen van haar kinderen, in gevecht met kraaien of meeuwen. Zouden de jongen ter plekke zijn opgeschrokt of ontvoerd? Zijn een paar kraaienjongen nu heel blij?
Sterrenhemel
Na een week heb ik alle planten van de plank verwijderd, inclusief de pot met het nest. Mochten Marijn en Mariska een tweede nest willen bouwen, dan kunnen ze hopelijk een betere plek vinden. Op een vierde etage, op een gevel aan het IJ ben je wel heel erg zichtbaar. De duiven blijven nog komen, af en toe. Zouden Mathilde en Marvin nu ergens tussen de sterren vliegen? Ik mis mijn gevleugelde familie. Alles is een wonder.
